Läpi turhuuden | 2008

Ikuisessa tyhjyydessä vaeltavat varjot
Ilmeittä, eleittä kuten aina
Aina tyhjyyden reunalle asti
Ja siirtyvät turhuudesta iäisyyteen, pysähtyvät
Ja rangat seisovat hiljaa
Metsässä, jossa mikään ei liiku
Äänettömät huudot, vaientunut melu
Kantautuvat korviin, jotka eivät kuule
Mitättömät sanat, tyhjät lauseet
Huomaa vain se, joka ei niitä ymmärrä
Kuin koski turhuus liikkuu
Velloo kuin suo paikoillaan
Vain ajan myötä vesi haihtuu
Pian sataakseen taas takaisin

Тени блуждают в вечной пустоте
Без выражения, без жестов, как обычно.
На всем пути к краю пустоты
И перейти от бесплодия к вечности, остановиться
И ранги молчат
В лесу, где ничего не движется.
Безмолвные крики, затихший шум,
Уши, которые не слышат
Тривиальных слов, пустые предложения,
Заметьте, только тот, кто не понимает их,
Как прикосновение бесполезности, движется,
Свистя, как болото на месте,
Только со временем вода
Скоро испарится, чтобы снова пролиться дождем.